Ostoja niedżwiedzia i rutewka wąskolistna

Wybrałem się na szlak zielony z Przemyśla do  Dynowa na rowerze . Dojechałem do Średniej a tu przywitała mnie tablica "Ostoja niedżwiedzia ". Czyli Pogórze Dynowskie , można zaliczyć do krain gdzie występują niedżwiedzie. Mimo to podążyłem dalej  , cały czas przez zarośla i młodniki. Gdzieś pod Heluszem wymiękłem , PTTK mógłby trochę więcej chlapać farbą , szczególnie w miejscach gdzie nie ma ścieżki . 70m od jednego znaku do drugiego to stanowczo za dużo. Na Pogórzu Strzyżowskim w takich miejscach znaki były nawet co 20 m. Co szkodziło by dać nawet dwa obok siebie . Przy dobrych warunkach pogodowych tj słonecznym dniu można kluczyć między drzewami w poszukiwaniu znaków ale przy załamaniu pogody w  deszczu i  zaciemnieniu może być z tym problem. Wróciłem się  i zjechałem  do Krzywczy a potem przez nowy most na Sanie przez Chyrzynę do Krasiczyna ( ostatnio gdy tam byłem przeprawiałem się promem).Przejeżdżając przez Chołowice zauważyłem żółte kwiatki , które okazały się rutewką wąskolistną (Thalictrum lucidum) . Rutewki rzadko można znaleść na PP a wąskolistna była notowana tylko 4 razy . To stanowisko jest rozległe i jak się okazał wieloletnie , trzysta roślin rośnie na przydrożnych łąkach na powierzchni 1 hektara(49.762748,22.589096). Po powrocie do domu zacząłem sprawdzać tę rutewkę i okazało się , że z tego miejsca była ona notowana przez J.Pióreckiego w 1976r kiedy ja miałem jedenaście lat. Tak więc potwierdzam stanowisko po 41 latach.

Pajęcznica na Złotej Górze

Pajęcznica gałęzista (Anthericum ramosum) na terenie kraju jest częsta ale w Województwie Podkarpackim ma niewiele stanowisk. Jedno z nich znajduje się na Złotej Górze w Rożubowicach pod Przemyślem. Złota Góra w pełni zasługuje na to miano, bo dużo tu żółtych przytuli , rośnie też żółta rutewka mniejsza i nawet trawy mają złocisty kolor. Tego stanowiska szukałem już kilka razy aż w końcu udało się to dnia 8.07.2017r. Liczbę roślin szacuję na 300 sztuk , które rosną na stromej skarpie na 10 arach(49.723323,22.845440) . Trafienie w stanowisko wymaga trochę zachodu. Murawy kserotermiczne , które tu występują są  kwieciste i wonne z ładnym widokiem na okolicę. Na kamienistym i suchym podłożu spotkałem  zarazę czerwonawą(o której  pisałem ) i kruszczyki błotne. Jest to już drugie takie stanowisko , pierwsze było na kamieniołomie w Bóbrce . Durnieją te kruszczyki.

Tojad wschodniokarpacki i ciemiężyca zielona - królewska para

Potwierdza się w tym przypadku moja prywatna teoria , że wyjątkowe gatunki się przyciągają. Aconitum lasiocarpum ssp. kotulae został odkryty kilka lat temu przez M.Wolanina . Na stanowisku naliczyłem około 200 roślin na pochyłym zboczu długości 50 m szerokości 5m. Jeszcze nie kwitł ale charakterystyczne liście nie pozostawiają wątpliwości(49.722487,22.666365). Ciemiężycy było znacznie więcej  setki roślin rosły na dwóch hektarach .

Wycieczka na 9 storczyków i jednego tojada

Plan był taki , start rowerem  w Przemyślu , meta w Gruszowej i po drodze odwiedzenie kilku miejsc. Przy leśnej drodze przed drzewem Szwejka rósł gnieżnik(1) . Następnie pojechałem na nadkruhelskie łąki gdzie potwierdziłem stanowisko kukułki krwistej(2) , a przy okazji spotkałem podkolana białego(3) , zarazę czerwonawą, przetacznika ząbkowanego i leńca pospolitego . Wstąpiłem na fort Lipnik , na którym rosły trzy buławniki wielkokwiatowe(4). Dalszym etapem była Cygańka łączka , tam niczego ciekawego nie było ale przy szlaku zauważyłem podkolana zielonawego (5). Na Górze Huszczyna chciałem znaleść tojada wschodniokarpackiego i ciemiężycę , o których czytałem. Już kiedyś nawet próbowałem ale od strony Bryliniec. Teraz zatrzymałem się przy dużym placu na drewno  znajdującym się od strony Helichy i wszedłem w las. Od razu bingo znalazłem się na dużym stanowisku ciemiężycy. Przeszedłem przez nie i dotarłem do szczytu Huszczyny. Góra rozległa wiele hektarów , nie wiedziałem  gdzie szukać tego tojada. Zaufałem przeczuciu i doświadczeniu , które mówiło mi , że tojad jest przy ciemiężycy . Wróciłem się i zacząłem dokładnie sprawdzać stanowisko ciemiężycy i znowu bingo . Tojad wschodniokarpacki rósł w pobliżu , na skraju lasu , blisko miejsca gdzie zostawiłem rower. Potem dojechałem do Bryliniec i podążyłem dalej w kierunku Gruszowej . Przy leśnej drodze rosło wiele kukułek Fuchsa (6) . Zbliżała się burza ale miałem to gdzieś , posiadałem gumaki i pelerynę. Ale nie przewidziałem jednego tj meszek. Meszki przed burzą dostają fioła , kilkaset owadów zaczęło kłębić się mi nad głową , wściekle pchając się do oczu ,nosa i ust . Kiedyś słyszałem , że meszki mogą uśmiercić krowę , wydawało mi się to niemożliwe . Teraz zmieniłem zdanie . Przez kilka kilometrów szedłem machając ręką przed twarzą , musiało to nieżle wyglądać. W końcu dotarłem do gruszowieckich łąk i mogłem odetchnąć . Nie spodziewałem się , że są one tak ciekawe spotkałem tu : jastrzębca pomarańczowego , storczyka męskiego(7) i gółkę długoostrogową(8). Niestety wracając , w Koniuszy złapałem kapcia i dalej musiałem zapylać piechotą. Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło . Idąc , przed Brylińcami , zauważyłem dziwnego storczyka , który  okazał się kukułką Brauna (9) Potem  po 15 km marszu ,w pobliżu fortu Helicha , spotkałem kłokoczkę.

Tojad w lesie Żurawiec

Przeczytałem w jednym opracowaniu , że w lesie Żurawiec pod Dynowem rośnie tojad , no to pojechałem go poszukać. Las znajduje się zaraz za Dynowem przy drodze do Nozdrzca . Zatrzymałem się w środkowej części i poszedłem wzdłuż stromej karpy w kierunku Dynowa , doszedłem do końca i oprócz buławników nie znalazłem nic. Wróciłem się i zacząłem przedzierać się przez drugą połowę lasu , sądząc że ten tojad to bajka. Po chwili spotkałem pierwsze hełmowate kwiaty a potem wiele następnych. Liczbę roślin szacuję na więcej niż tysiąc , rosną na kilkuset metrach przy stromym zboczu .Punkty skrajne stanowiska 49.784435,22.216859   49.785267,22.221880. Po sprawdzeniu słupków wyszedł mi tojad mołdawski typowy. Inne gatunki stwierdzone to : buławnik wielkokwiatowy , miodownik melisowaty miejscami liczny, lilia złotogłow miejscami tworząca kwitnące łany i konwalia majowa . Typowy pogórzański zestaw.

Wełnianka na widokowych łąkach Reczpolu

Reczpol jest chyba najpiękniej położoną miejscowością na Ziemi Przemyskiej. Leży na nadsańskich wzgórzach . które opadają rozległymi łąkami do Sanu. W tym urokliwym miejscu udało mi się znaleść , wełniankę szerokolistną (Eriophorum latifolium) . Około 200 okazów rosło na młace o powierzchni 26m2 w towarzystwie kruszczyków błotnych i kukułek krwistych (jeszcze nie są potwierdzone)<49.779177,22.574022>.Do tej pory na PP było znane jedno stanowisko z Krzemieńca to będzie drugie. W pobliżu , 50 m na wschód od tego miejsca spotkałem też zarazę macierzankową i turzycę siedmiogrodzką.

Carex disticha na terenie Przemyśla

Najbliższe stanowiska turzycy dwustronnej znajdują się w Ujeznej i pod Lubaczowem. Na terenie PP nie została znaleziona ale z rejonu Krównik i Sielca była podawana przez B.Kotulę w 1881roku. Udało mi się znaleść ten gatunek po raz pierwszy od 136 lat w okolicy kotulowego stanowiska. To stanowisko znajduje się w granicach miasta Przemyśla w uroczysku Długołozy blisko stanowiska irysa syberyjskiego ale po drugiej stronie polnej drogi (49.768458,22.843476). Jest to jedno z najdalej na południe Polski wysuniętych stanowisk. Okazy zostały oznaczone przez specjalistę od turzyc. Musiały zaistnieć odpowiednie czynniki środowiskowe aby pojawił się ten gatunek, podobnie jak to było w przypadku irysa syberyjskiego.